شعر “مهر ایران”

ماه تابان کرده ام ، من جستجو …………….. گفتم از اهواز ، شهر آرزو

در حقیقت برتر ، از برین …………….. گفت بنویس ، شهر اهواز بهترین

شهر اهواز ، در دل میهن تمام …………….. زندگی بر مردم ایران ، به کام

خود به خوزستان ، ایرانی تبار …………….. مام میهن ، نام ایرانش کنار

مهر ایران در خور اهواز دان …………….. تو بخوان مردم همه خود قهرمان

پاک یزدان ، حافظ ایران زمین …………….. در دل ایران پاک ، اهواز بین

سروده ای از “محمدحسین قرائتی “

شعر “سرزمین پاک اهواز”

سلام ای سرزمین پاک اهواز …………….. سلام ای موطن افراد دلباز

تو هستی خاک پاک آن دلیران …………….. همه گُرد و قوی مانند شیران

سلام بر شهر انصاف و مروت …………….. سلام بر مردمان با فتوت

تو داری در برت میهمان نوازان …………….. به اهواز نغمه خوانند سرفرازان

بود افزون شمار قدمت تو …………….. کند بیشتر خداوند نعمت تو

بهار شهر اهواز بی قرین است …………….. گل و سبزه به اهواز بهترین است

هلالی پل به اهوازم نویدست …………….. سراسر دیدنش پر از امیدست

به کارونش که باشد خود مصفا …………….. صفایش خود صفا بخشد به دل ها

تو ای اهواز همیشه زنده مانی …………….. که تا باشد جهان پاینده مانی

به اهوازی که دارد مام ایران …………….. خداوندا نگهدار نام ایران

قرائت دوست دارد شهر دیرباز …………….. خداوند خود نگه دارد اهواز

سروده ای از “محمدحسین قرائتی “

شعر “اهواز”

اهواز بودم و خوشحال و زنده دل …………….. اکنون که دور ز آنم گشته ام کسل

یاران به شهر دل زیبا و نازنین …………….. بدرود و هم سلام خوبند و بهترین

مردم همه در آن دلشاد و خنده رو …………….. خونگرم و با صفا با من به گفتگو

شهرم به فصل گل مملو از صفاست …………….. با یار همسفر با مهر آشناست

باشد پلی قشنگ در شهر خوب ما …………….. جانان مصون کند اهواز از بلا

شهری به این جلال باشد در آن دیار …………….. چون هست با وقار با اوست کردگار

زیبا هلال پل در اوج آسمان …………….. مهرش به دل فزون پر کار و پر توان

شهری به مثل آن هرگز ندیده ام …………….. از غیر آن به جان دوستی بریده ام

گفتند از آن فزون اهواز با صفاست …………….. چون آن دیار دل گویند شهر ماست

زیبا و پر فروغ شهری به مثل آن …………….. از هر گزند و غم ماند در امان

یارب مصون بدار اهواز پر جلال …………….. در کل این جهان باشد بی مثال

بنوشت قرائتی از شهر خوب یار …………….. غم از دلش برفت چون دید نوبهار

سروده ای از “محمدحسین قرائتی”